รีวิว:The Cellar

คุณไม่ควรดูภาพบ้านผีสิงไอริชเรื่องใหม่ “The Cellar” ทั้งในแง่ของความคิดริเริ่มหรือการแสดงออกทางเทคนิค หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าของบ้านคนใหม่ที่ลูกสาวหายตัวไปในห้องใต้ดินที่น่ากลัวซึ่งอาจหรือไม่อาจจะถูกหลอกหลอนด้วยคณิตศาสตร์ของซาตาน นักเขียน/ผู้กำกับ เบรนแดน มัลดาวน์นีย์ มองเห็นความน่ากลัวลึกลับอาจทำให้นึกถึงผลงานของทั้งสองหัวเรื่องแปลกอย่างเอช.พี. เลิฟคราฟท์และ/หรือผู้ชื่นชอบชาวอิตาลีที่ราคาถูกกว่าของเขาในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Lucio Fulci และภาพยนตร์ไตรภาคเรื่อง “Gates of Hell” ที่เหนือจริงและเหนือจริงของเขา

น่าเสียดายเพราะ “The Cellar” ไม่มีพลังงานคลั่งไคล้ที่สามารถชดเชยการขาดความน่าสะพรึงกลัวที่น่าขนลุกและ/หรือน่าจดจำของ Lovecraftian “ห้องใต้ดิน” ไม่จำเป็นต้องเป็นการแสดงความเคารพอย่างชาญฉลาดหรือซื่อสัตย์ด้วยซ้ำ ทั้งหมดที่จะต้องมีก็คือบางสิ่งบางอย่าง—มีพลัง, หยาบคาย, ครุ่นคิด ... บางอย่าง!—เพื่อให้น่าสนใจพอที่จะทนต่อการเปรียบเทียบกับแบบอย่างทั่วไปมากมาย

ปัญหากับ “The Cellar” เริ่มต้นทันทีและดำเนินต่อไปตลอด เราติดตามเคียรา วูดส์ (เอลีชา คัธเบิร์ต) ผู้ปกครองที่กังวลและหมกมุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เธอพยายามค้นหาว่าเอลเลน (แอ๊บบี้ ฟิตซ์) ลูกสาววัยรุ่นที่ไม่เต็มใจของเธอหายตัวไปในห้องใต้ดินของบ้านหลังใหม่ได้อย่างไร เพื่อความเป็นธรรม Keira เพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านในชนบทใหม่อันกว้างขวางของเธอ ซึ่งถ่ายทำในเมือง Roscommon ประเทศไอร์แลนด์! และ Brian (Eoin Macken) สามีที่ไม่เชื่อของเธอดูเหมือนจะไม่กังวลเกี่ยวกับ "ร่ายมนตร์" แปลก ๆ ที่เธอพบทั่วบ้าน เช่นเดียวกับสมการทางคณิตศาสตร์ที่ Keira พบบนรากฐานที่สำคัญ ซึ่งสามารถอ่านตัวอักษรฮีบรูว่า “เลวีอาธาน” ได้ หากคุณถือว่าสมการนั้นเหมือนกับการแย่งชิงคำรีวิวหนังการ์ตูนแอนิเมชั่น

ดังนั้น Keira จึงต้องดำเนินเนื้อเรื่องอย่างอิสระในขณะที่ Steven (Dylan Fitzmaurice-Brady) ลูกชายที่เล่นวิดีโอเกมของเธอใช้พื้นที่เดียวกันกับเรื่องเหนือธรรมชาติเล็กน้อย ส่วนใหญ่: ลูกปัดบนลูกคิดที่อยู่ใกล้เคียงคืบคลานจากด้านหนึ่งไปอีกด้าน—โดยไม่มีใครมองเห็นทิศทางการเคลื่อนที่ของมันได้ฉันต้องการพูดตลกเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ง่วงนอนและมักจะดูเหมือนครึ่งหลัง แต่ฉันต้องยอมรับด้วยว่าในเวลาที่เหมาะสม ฉันอยากจะรัก “The Cellar” เพราะมันมีโครงเรื่องไร้สาระและมักจะดำเนินไปอย่างช้าๆ ฉันไม่สามารถแนะนำหนังเรื่องนี้ได้เพราะมันมีปัญหาในการเล่าเรื่องและการสร้างภาพขั้นพื้นฐานมากเกินไปจนแม้แต่ผู้ชมที่ใจกว้างก็ยังต้องยอมรับล่วงหน้า แต่ … เมื่อคุณคุ้นเคยกับจังหวะที่ค่อยเป็นค่อยไปอย่างน่าประหลาดและการพัฒนาตัวละคร/บุคลิกภาพแบบอัล dente คุณอาจพบว่าตัวเองหยั่งรากลึกสำหรับ “The Cellar” ด้วย