จากไม่กี่หน้าของ Bram Stoker มาถึง The Last Voyage of the Demeter ซึ่งเป็นเรื่องราวการตามล่าและฆ่าอันน่าหงุดหงิดของเส้นทางของ Count Dracula จากทรานซิลเวเนียไปยังอังกฤษ ผู้กำกับ อังเดร โอเวรดัล ขยายความในบทเดียวในนวนิยายบุกเบิกของสโตเกอร์ เพื่อจินตนาการว่าแวมไพร์ที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ของมันเลี้ยงความหิวโหยของเขาในทะเลได้อย่างไร รายการบันทึกเกี่ยวกับลูกเรือที่หายไปได้รับการแปลเป็นฝันร้ายที่เปียกโชกด้วยสายฝนแห่งโชคลาภของกะลาสีเรือที่ไม่ดี คอหัก และความโดดเดี่ยวที่มีน้ำขังซึ่งส่งผลต่อจุดแข็งในการเล่าเรื่องของ Øvredal มันเป็นการหวนกลับไปสู่ความสยองขวัญที่บูดบึ้งเหมือนค้อนและน่ากลัวราวกับหมอกปกคลุมทุ่งนา และแม้ว่าการเดินทางจะไม่เหมาะกับรันไทม์เกือบสองชั่วโมง แต่ก็ยังมีเรื่องราวเสริมที่นองเลือดของตำนาน Dracula ที่พบใน ดาดฟ้าที่มีแสงสลัวและช่องเก็บสัมภาระของ Demeter
นักเขียน Bragi F. Schut, Stefan Ruzowitzky และ Zak Olkewicz แนะนำตัวละครเอกอย่าง Clemens บัณฑิตจาก Cambridge ของ Corey Hawkins หรือความห้าวหาญของ David Dastmalchian และ Wojchek เพื่อนคนที่สองที่จมูกแข็ง ช่วยให้เราเห็นอกเห็นใจกับตัวละครที่ไม่ใช่อาหารปืนใหญ่ไร้หน้าในแหล่งข้อมูล ตั้งแต่เลียม คันนิงแฮมในบทกัปตันเอเลียต ผู้นำที่เห็นอกเห็นใจที่ต้องเดินทางครั้งสุดท้ายก่อนเกษียณ ไปจนถึงไอสลิง ฟรานซิโอซีในบทแอนนาผู้ลึกลับ กลุ่มของØvredal รู้สึกเหมือนอยู่บ้านที่สั่นเทาภายใต้แสงจันทร์ที่มืดมนและเลวร้าย ตกตะลึงด้วยร่างอันธพาลที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด
นักแสดงสิ่งมีชีวิตชื่อดัง ฮาเวียร์ โบเท็ต (It, Scary Stories to Tell in the Dark, Mama) นำ “The Evil” (ตามที่เพื่อนร่วมเรือของเขาเรียกแดร็ก) ให้มีชีวิตขึ้นมาในรูปแบบที่ทำให้นึกถึงมินิซีรีส์ Nosferatu ของ F. W. Murnau และมินิซีรีส์ Salem's Lot ของ Tobe Hooper . Dracula ของ Demeter เป็นนักดูดเลือดที่เลวทรามซึ่งขอร้องให้ผู้ชมหมอบลงต่อหน้าเขา ลักษณะที่เหมือนค้างคาวทำให้แวมไพร์ตัวนี้ห่างไกลจากตัวละครประเภทแบรด พิตต์และโรเบิร์ต แพตทินสัน ช่างฝัน ซึ่งทำให้การแสดงของ Botet เป็นธรรมชาติ
น้ำปั่นป่วนรอบๆ Demeter เพื่อแสดงสัญญาณของความทุกข์ทรมานอย่างต่อเนื่อง โยนภาชนะไม้ไปรอบๆ เพื่อเป็นการเตือนใจว่ามันเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยอันตรายไม่ว่าจะมีหรือไม่มีสิ่งฆาตกรรมเพิ่มเติมในรายการของมันก็ตาม Øvredal ถ่ายทอดภาพยนตร์คลาสสิกของ Universal Monsters แห่งศตวรรษที่ 20 เมื่อใดก็ตามที่สายฟ้าฉายแสงในฉากแห่งความน่าสะพรึงกลัวที่ยืดเยื้อยาวนาน ดึงความกลัวจากความสิ้นหวังที่ต้องลอยเคว้งไปกับหนึ่งในผู้หวดที่น่ากลัวที่สุด คำบรรยายของคันนิงแฮมนั้นยืนหยัดและลาออกเมื่อลูกเรือที่หวาดกลัวล้มลงสู่ความตายอย่างเขี้ยวเขี้ยวในแต่ละคืน แต่โครงสร้างกลับกลายเป็นเรื่องซ้ำซาก The Last Voyage of the Demeter เป็นโรคกลัวทะเลที่อึดอัด แต่การรักษาความหวาดระแวงของลูกเรือไว้ประมาณ 110 นาทีถือเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก สคริปต์นี้ตรงตามความเป็นจริงสำหรับสโตเกอร์จนถึงจุดเล็กๆ ของดินทรานซิลเวเนียที่ถูกสาป และการแสดงก็เต็มไปด้วยความเร่งรีบในการเอาชีวิตรอด แต่ก็มีบางกรณีที่ความทรมานที่เผาไหม้อย่างช้าๆ จำเป็นต้องถูกจุดขึ้นใหม่ รีวิวหนังเอเชียเก่าและใหม่
Comments
Post a Comment